^Powrót na górę

Gimnazjum Nr 122 z Oddziałami Dwujęzycznymi im. gen. Charlesa de Gaulle’a

Charles de Gaulle

Odejście (1968-1970)
W maju 1968 r. wybuchły manifestacje studenckie i związana z nimi ogólna fala strajków. Partia de Gaulle'a zmieniła nazwę na Unia na rzecz Republiki (UDR) i dostała najwięcej głosów w wyborach czerwcowych, przy miażdżącej porażce lewicy. Mimo to, po przegranym referendum w sprawie reformy Senatu, 28 kwietnia 1969 roku de Gaulle podał się do dymisji. Umarł półtora roku później, 9 listopada 1970 roku, w swojej posiadłości w Colombey-les-Deux-Églises. Jego pogrzeb miał charakter prywatny. W dniu pogrzebu w paryskiej katedrze Notre Dame została odprawiona uroczysta msza święta w intencji Zmarłego, podczas której najwyższy hołd złożyli przedstawiciele władz francuskich i przywódcy z całego świata. We mszy uczestniczyli m. in: prezydent Francji Georges Pompidou z małżonką, prezydent USA Richard Nixon, król Belgów Baudouin, królowa Holandii Juliana, Wielki Książę Luksemburga Jean, Cesarz Etiopii Hajle Sellasje, Szach Iranu Mohammad Reza Pahlavi, przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR Nikołaj Podgorny, kanclerz RFN Kurt Georg Kiesinger, prezydent Cypru Makarios i głowy kilkudziesięciu innych państw. Polskę reprezentował przewodniczący Rady Państwa Marian Spychalski.

 

de-gaulle-and-nixon

Rodzina de Gaulle'ów
W 1921 roku de Gaulle poślubił Yvonne Vendroux (1900-1980), córkę zamożnego fabrykanta z Calais. Z tego związku przyszło na świat troje dzieci: Philippe (ur. 1921), Elizabeth (ur. 1924) i Anne (1928-1948). Anne była nieuleczalnie chora na zespół Downa. Philippe służył w marynarce. Służbę zaczynał jeszcze w czasach Wolnej Francji, gdzie doszedł do godności admirała i generalnego inspektora floty, a potem piastował mandat senatora. Syn Philippe'a, Charles de Gaulle (ur. 1948) był w latach 1999-2004 deputowanym do Parlamentu Europejskiego z ramienia Frontu Narodowego.

 

żródło : wikipedia.pl

Copyright © 2013. Gimnazjum Nr 122  Rights Reserved.